Και έγινε νύχτα, και έγινε μέρα και ναι μεν ο καλός θεός έβλεπε ότι όλα τα είχε κάνει όπως ήθελε, αλλά εγώ δεν έλεγα να συνέλθω. Γιατί δεν μου έφτανε το δικό μου πρόβλημα, είχα να σκέφτομαι κι εσάς που έτσι και παίρνατε χαμπάρι την αλήθεια θα με διαγράφατε από “φίλο” και χωρίς φίλους στο διαδίκτυο, τί την θέλω την ζωή –που λέει ο Λόγος (το έγραψα ανορθόγραφα, μιλάω για τον άλλο λόγο με το μικρό λάμδα, όχι αυτόν με το κεφαλαίο)!

Από το πηγάδι της απόγνωσης με ανέσυρε ένας δάσκαλος που δεν τον γνώρισα δια ζώσης αλλά που όμως τον θεωρώ σαν τον δικό μου δάσκαλο, ο Δ.Σεμελάς. Σ’ ένα απ’ τα γραπτά του έλεγε:

Σου υπενθυμίζω δύο πράγματα τα οποία οφείλεις να μην λησμονείς: το μεγαλείο σου και την μικρότητά σου! Είσαι ελάχιστος, διότι μπορείς να εκμηδενισθείς, συντριβόμενος μέσα στα γρανάζια αυτής της ύλης που ζωοποιήθηκε από την Μαγεία του Απολύτου. Να είσαι, λοιπόν, ταπεινός. Είσαι μέγας, διότι μπορείς να εννοήσεις την σκέψη Του και να την επιτελέσεις. Να είσαι, λοιπόν, άξιος.

Δ.Σεμελάς

Leave a Comment/Αφήστε ένα Σχόλιο

Επικοινωνήστε μαζί μας!

Γράψτε μας πως μπορούμε να σας εξυπηρετήσουμε ή τί θα θέλατε να μας ρωτήσετε.

Εγγραφείτε στο Δελτίο Τύπου μας

Εγγραφή στην λίστα ηχογραφημένων άρθρων