22η Αφήγηση – Δεν αντέχω άλλο αυτά που ακούω, οπότε ας μιλήσουμε για τον θάνατο!

Δεν αντέχω άλλο αυτά που ακούω, οπότε ας μιλήσουμε για τον θάνατο! Ναι, για τον θάνατο και πάψε να φτύνεις τον κόρφο σου! Και επειδή όλοι από εκεί θα περάσουμε, ας το πάρουμε απ’ την αρχή στα σοβαρά γιατί όσο και να φτύνεστε το μόνο που κάνετε είναι να υγραίνεται τα ρούχα σας.

21η Αφήγηση – Παράδεισος ή Κόλαση; Και τι με νοιάζει εμένα;

Ο καλός Θεός, κάποια στιγμή και αφού τελείωσε με την δημιουργία, έφτιαξε τον άνθρωπο. Καμία αντίρρηση. Αναζητάμε τον συμβολισμό και όχι το απόλυτο μιας τέτοιας δήλωσης. Τους πρωτόπλαστους τους έβαλε στον Παράδεισο μαζί με τόσα άλλα όντα και καλούδια. Δηλαδή; Κατά δήλωση των ιερών βιβλίων, υπήρχαν όλα τα φυτά και όλα τα ζώα. Επίσης και […]

20η αφήγηση – Η καταγωγή μας

Ο άνθρωπος λοιπόν αποτελεί το επιστέγασμα της δημιουργίας. Με πολύ παραστατικό τρόπο τα ιερά κείμενα λένε ότι ο Θεός πήρε πηλό και έπλασε τον άνθρωπο. Η άργιλος, η πρώτη ύλη δηλαδή του ανθρώπου, αποτελεί το μέρος εκείνου του Κοσμικού Όντος που έχει να κάνει με την Ουσία, με τον Ουσιαστικό Κύκλο. Το σύνολο της πορείας […]

19η αφήγηση – Να ζει κανείς ή να μην ζει; Να ζει αλλά με έψιλον γιώτα.

Το λογοπαίγνιο του τίτλου δεν είναι καθόλου τυχαίο. Δείχνει πως αν θέλουμε να κατανοήσουμε κάποιες έννοιες, πρέπει να ανατρέξουμε στο τι αυτές λένε. Και για να γίνω πιο σαφής θα ξεκινήσω με μια μικρή ιστορία που άκουσα πριν πολλά χρόνια από τον Ηλία Τσατσόμοιρο (αν το όνομα δεν σας λέει κάτι, γκουγκλάρετε –εκπληκτικά εύηχη λέξη- […]

Περί Δημιουργίας και του επιπέδου του φερόμενου ως Αστρικού… (Ορντέβρ)

Πολλά είναι αυτά που δεν καταλαβαίνω, αλλά τι να κάνουμε ένα μυαλό έχω κι εγώ και μάλιστα για πολλούς από τους φίλους μου με καμένες φλάντζες. Ευτυχώς αυτό δεν μ’ εμποδίζει από το να προσπαθώ να καταλάβω τα τόσα περίεργα που ακούω και διαβάζω σαν ερασιτέχνης Εσωτεριστής. Ο λόγος περί της Δημιουργίας και του Αστρικού. […]

18η αφήγηση – Πάρε κόσμε! Για όλους έχει ο μπαξές και παράδεισο και κόλαση

Και αφήνοντας τα πολλά λόγια στην μπάντα ας δούμε τι λέει ο ποιητής. Παράδεισος και Κόλαση δεν υπάρχουν. Όποιος πεθάνει, πάει πέθανε. Κάνει κάτι βόλτες για κάποιο διάστημα, άγνωστο που, και μετά παρουσιάζεται για τελική μετάθεση.