Ο Πάνος Σακέλης οικοδομεί ένα φιλοσοφικό ημερολόγιο που απευθύνεται με οικειότητα και ειλικρίνεια προς όλους. Μέσα από δοκίμια και προσωπικά γράμματα, ο αφηγητής αποδομεί τα οικεία, δουλειά, οικογένεια, ταυτότητα, πίστη, αναζητώντας μια βαθύτερη αρχιτεκτονική κάτω από την επιφάνεια της καθημερινότητας. Αντλώντας από την ελληνική φιλοσοφία, τις εσωτερικές παραδόσεις, την Καββαλιστική σκέψη, την κβαντική φυσική και τη συγκριτική κοσμολογία, αμφισβητεί τη φύση του Εαυτού, τη μετενσάρκωση, τον ρόλο αγγέλων και δαιμόνων, και την κοσμική καταγωγή του ανθρώπου. Ο τόνος εναλλάσσεται μεταξύ του λόγιου και του εξομολογητικού, του ανατρεπτικού και του βαθύτατου. Καθώς τα στρώματα της κληρονομημένης βεβαιότητας φθείρονται, ένα πιο θεμελιώδες ερώτημα αρχίζει να διαγράφεται.